Muvahhit
Varlığın birliğini kavrayan ve yaşayan düşünür
Geleneksel Anlam
Muvahhit, İslam geleneğinde tevhit inancını benimseyen, yani Allah'ın birliğine ve tekliğine iman eden kişi demektir. Muvahhit, şirkten ve putperestlikten uzak durarak yalnızca Allah'a kulluk eder ve O'ndan başka ilah tanımaz. Tarihsel olarak İbrahim peygamber ilk muvahhit olarak kabul edilir ve 'Hanif' sıfatıyla anılır.
İslam toplumunda muvahhit olmak, doğru akideye sahip olmak ve bidat ile hurafelerden uzak durmak anlamına gelir. Özellikle Vahhabi geleneğinde muvahhit kavramı, katı bir tevhid anlayışının savunucusu olmayı ifade eder.
Yeniden Yorumlanan Anlam
Muvahhit, varlığın birliğini ve bütünlüğünü kavrayan, bu kavrayışı yaşamının her alanına yansıtan bilinçli düşünürdür. Muvahhit olmak, bir mezhebe veya akideye bağlanmaktan çok, evreni parçalı değil bütünsel algılama kapasitesine ulaşmak demektir. Bu kişi, sahte otoritelere, ideolojik dogmalara ve toplumsal baskılara teslim olmayı reddederek yalnızca hakikate ve akla bağlı kalır.
Muvahhidin düşmanı putlar değil, bilinci parçalayan her türlü yanılsama, önyargı ve körü körüne taklit geleneğidir. Gerçek muvahhit, sürekli sorgulayan, evreni anlama çabası içinde olan ve hiçbir otoriteyi mutlaklaştırmayan özgür bir akıldır.