İman
Bilinçli, akılcı ve sorgulamaya dayalı kabul
Geleneksel Anlam
İman, İslam'ın altı temel esasına — Allah'a, meleklere, kitaplara, peygamberlere, ahiret gününe ve kadere — kalben tasdik edip dil ile ikrar etmektir. Geleneksel anlayışta iman, sorgulanmadan kabul edilen bir teslimiyettir ve şüphe imanla bağdaşmaz. İmanın artması ve azalması tartışılmış olmakla birlikte, ana akım anlayış imanın kesinlik gerektirdiğini savunur.
İman eden kişi (mümin), Allah'ın emirlerine teslim olan ve ahiret hayatına hazırlanan kişidir. İmansızlık (küfür) ise en büyük günah ve cehennemle cezalandırılacak bir hal olarak kabul edilir.
Yeniden Yorumlanan Anlam
İman, bilinçli, akılcı ve sorgulamaya dayalı bir kabul sürecidir; körü körüne bir teslimiyet değildir. Kur'an'ın sürekli olarak düşünmeye, akletmeye ve delil aramaya çağırması, imanın bilinçsiz bir ezberleme olmadığını açıkça gösterir. Gerçek iman, evreni gözlemleyerek, aklını kullanarak ve hakikati arayarak ulaşılan derin bir kavrayış halidir.
İmanın karşıtı olan küfür, kelime anlamıyla 'örtmek' demektir ve gerçeği görmezden gelmeyi, bilgiyi reddetmeyi ifade eder. Bu perspektiften iman, sürekli sorgulayan, araştıran ve derinleşen dinamik bir bilinç halidir; donmuş ve sabit bir inanç değildir.