Hu
Mutlak varlığın tezahürü ve işareti
Geleneksel Anlam
Geleneksel İslam anlayışında 'Hû', Arapça'da 'O' anlamına gelen bir zamirdir ve doğrudan Allah'a işaret eder. Tasavvuf geleneğinde özellikle zikir esnasında tekrarlanan 'Hû' ifadesi, Allah'ın varlığını hatırlamak ve O'na yönelmek için kullanılır. 'Kul hüvallahü ehad' ayetindeki 'hüve' zamiri, Allah'ın zatını ve birliğini vurgulayan temel referanstır.
Sufi gelenekte 'Hû' en yüce isim olarak kabul edilir çünkü tüm sıfat ve isimlerin ötesinde, doğrudan Allah'ın özüne işaret ettiğine inanılır. Bu nedenle camilerde, tekkelerde ve dini meclislerde 'Allah Hû' veya yalnızca 'Hû' zikri yaygın bir ibadet pratiği olarak sürdürülmektedir.
Yeniden Yorumlanan Anlam
Bu bakış açısında 'Hû', mutlak varlığın tüm form ve kavramların ötesindeki tezahürünü, dile getirilemez olan özü simgeler. 'O' zamiri, tanımlanabilir her şeyin gerisindeki, isimlendirmenin ve sınıflandırmanın yetersiz kaldığı nihai gerçekliğe yapılan bir göndermedir. Hû, bilincin derinliklerinde sezilen ancak kelimelerle tam olarak ifade edilemeyen o evrensel kaynağı işaret eder.
Bu kavram, varlığın kişiselleştirilmesinin ötesine geçerek, her şeyin ardındaki tek ve bölünmez hakikate dikkat çeker. Hû'yu anlamak, düşüncenin ve dilin sınırlarını fark ederek, varoluşun özüne doğru derinleşen bir bilinç yolculuğuna çıkmaktır.